上記の広告は１ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

ว้ายยย! ตกกะใจ เมื่อตอนทุ่มกว่าเข้าไปเช็คไดอารี่มี่จังก็ปรากฎว่ามาอัพแล้ว สกรอลไปดูวันที่---> 2006年05月10日7/時/3分秒 (水) OMG..พอดีเป๊ะ นั่งกรี๊ดกร๊าดว่าเราคงใจตรงกันเนอะโฮซี่ ฮึฮึฮึ (ไม่เห็นเกี่ยวเลยแก..)

เนื้อหาไดอารี่ที่แปล(อย่างโง่ๆ จากทรานสเลทง่าวๆ) อยู่ใน sequel นะคะ ทุกคนไปดูพฤติกรรมประจำวันของตาแก่หน้าละอ่อนคนนั้นได้


ความจริงวันนี้อยากจะพูดเรื่องพุราตุริ.. แน่นอนว่าจะบ่นนั่นเอง! แล้วก็จะกรี๊ดกร๊าดเรื่องปกนีโอจีเนซิสด้วย โฮะๆ รู้สึกทุกคนเปลี่ยนไปอะ อ้วนท้วนสมบูรณ์เพราะฮารุเหรอจ๊ะฮื้ออ?? เอารูปปกไปลงบอร์ดขรัวหลั่นล้าเพื่อให้ทุกคนเห็นว่า มือกลองทั้งโลกมันหน้าบล๊อกนี้กันหรือไงฟะ? แต่แอบไปกระซิบกะส้วมหลังบ้านว่า บุจิซังหล่อจริงๆ ต้องกระซิบนะพูดดังๆไมได้หรอก เดี๋ยวมันจะได้ใจ ไอ้คนพรรค์นี้....มันน่าจับเชือดมากกว่ามาบอกรักนะยะเนี่ย!!??


เมื่อคืนนี้อดทนโดนก่นด่าสาปแช่งจากการเล่นเนตที่ยาวนาน เพื่อรอซี้ดอัลบั้ม acidmanซังให้เสร็จ เฮ้อเหนื่อย เบื่อกับการรอ แต่พอเปิดเทอมก็ไม่ต้องเหนื่อยแล้วแหละฮ่าๆๆๆ *หัวเราะทั้งน้ำตา* ก็เพราะรู้ตัวว่าไม่มีเวลามานั่งแหกตูดโหลดอยู่ไงล่ะยะ!!

อันที่ได้มาเป็นของปี 2002 ชื่ออัลบั้ม "SOU" มีแต่เพลงที่ไม่เคยฟัง ที่ฟังส่วนใหญ่มาจาก LOOP อะเน้.. ก็คาดหวังไว้มากว่ากูคงจะเครซี่แหงๆพอฟังเสร็จ เสียงโอกิซังช่างสั่นไหวจิตใจดวงน้อยอะไรเช่นนี้ฮื้ออออ เสียงเค้าเซ๊กซี่ดีจัง ช้อบชอบบ แต่ในอัลบั้มนี้ไม่ค่อยโดนเท่าไหร่ ฟังเพลินๆ ได้ ชอบ มันส์ดี คาดได้ว่าถ้าอยู่ในไลฟ์คงตายคาเวทีแน่ ฮ่าๆๆ so hot! ดนตรีมีคุณภาพมากๆ rock-punk ผสม tecno เป็นอะไรที่โคดเท่และบ่งบอกถึงสเตตัสคนทำอย่างแรงว่ะค่ะ(แน่นอน...บอกถึงอายุด้วยนะลุง)

ก่อนหน้านี้ตอนคุยกันในบีบีเอสเอลล์เรื่องแบนด์ไหนที่มีสไตล์คล้ายกับเอลล์บ้าง ส่วนใหญ่ที่พูดกันก็จะมีชื่อ acidซังกันทุกคนเลย เราว่ายังไม่คล้ายนะ พั้งค์เหมือนกันแต่คนละเรื่องเลย เอซิดซังเป็นพั้งค์แบบโตหน่อยๆ โมเดิร์น-พั้งค์?? แต่เอลล์ออกไปทาง street-punk อะ คือเป็นอะไรที่สดใส อาจจะเพราะเสียงโวคอลด้วยแหละนะ โอกิซังเค้าเสียงละลายใจสาว(ไม่เอานะ มี่จังอย่าน้อยใจ)


แต่ว่าก็ไม่ได้ชอบ...! ชอบ Freak Out มากๆก็จริง แต่พอฟังทั้งหมดแล้วรู้สึกว่ามันยังไม่ใช่


ก่อนนอน หลังจาก(อดทน)ฟังเพลงเอซิดซังจนหมดทั้งอัลบั้ม ต้องกล่อมให้นอนตายตาหลับด้วยเสียงโฮซี่ เด่วนี้คงจะติดไปแล้ว รู้สึกว่าวันไหนที่ไมได้ยินแล้วทุรนทุรายยังไงพิกล ยังไงก็ต้องฟัง!!


ถ้าเปรียบเทียบเพลงของริวกับโฮโซมิ... เป็นห้อง ห้องนึง

เพลงของริว เหมือนห้องทึบๆ ที่เปิดประตูเข้าไปแล้วเจอกับผ้าสีขาวที่คลุมเฟอร์นิเจอร์เอาไว้ เป็นห้องร้าง มีกลิ่นอับๆ แต่ก็รู้สึกถึงอดีตและความทรงจำของคนที่เคยอยู่มาก่อน

เพลงของโฮโซมิ ก็คล้ายกับห้องเดิม แต่ว่า...เป็นห้องที่เปิดหน้าต่างรับแสงแดดยามเช้าที่สดใส เห็นฝุ่นปลิวอยู่ในไอแดด อะไรทำนองนั้น


เข้าใจที่อยากจะบอกมั้ย??

โฮโซมิซังのไดอารี่

โอ๊ทส์---!! กลับมาแล้วครับหลังจากที่หายไปนานมาก กำลังทำงานเรื่องอัลบั้มกันอยู่แต่ในสตูดิโอ ก็โอเคก้าวหน้าขึ้นกันบ้างแล้วแต่ก็ยังไม่ขนาดจะออกมาเป็นรูปร่างได้หรอกนะครับ แต่แบบนั้นก็อยู่ในระดับที่น่าพอใจจริงๆ มีเวลานอนเยอะแยะมากมายเลย!

เมื่อคืนนี้มีอัดรายการ RIOT ON THE RADIO เกสท์คราวนี้ก็คือ スカパラ谷中さん ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ให้อ่านเมลล์ของสัปดาห์ที่แล้ว ได้ไปดื่มกันนิดหน่อยหลังจากนั้น แม้ว่ายานากะซังจะอยากเดินกลับสตูดิโอเพื่อไปทำงานต่อมากกว่า แต่ก็คิดแบบนั้นได้แป๊บเดียวแล้วก็เปลี่ยนใจอย่างง่ายดาย

เป็นหนึ่งวันที่ผมรู้สึกถึงการทำให้ดีที่สุดของทุกๆคน อิสระของผมที่แม้จะไม่ถูกต้องก็ได้คิดอย่างถี่ถ้วน อีกสักพักจะไปนอนซักงีบนึงก่อนจึงจะไปสตูดิโอ ทาคาดะยิ่งเป็นพวกขยันอยู่ด้วย งั้นก็ราตรีสวัสดิ์นะครับ

2006/05/10 (19:03)



ยานากะซังเท่จังเลยอะ! ชอบนะเนี่ย โฮ่ๆๆๆ มี่จังอย่าชวนคนที่ขยันทำงานไปดื่มกันนักสิคะ ถ้าอยากได้เพื่อนดื่มมากล่ะก็เดี๊ยนขอแนะนำมือกลองของวงๆหนึ่งให้เอาป่าว? ฮ่าๆๆ รายนั้นก็นักดื่มพอกันเลยแหละ

วันนี้มี RIOT ON THE RADIO ด้วย.. อยากฟัง! ถ้าตื่นไหวล่ะก็จะลุกมาหานะโฮซี่นะ(ตั้งตีสอง..ลุกเป็นเพื่อนโต้เหอะว่ะ)

เอ่วเอ๊วเป็นประเภททำงานดึกๆ แล้วลายออก ฮ่าๆๆ ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมชอบทำงานกลางคืนนะพวกศิลปินเนี่ยฮื้อออ? แต่อ่านแล้วกรี๊ดกร๊าดว่ะ 3 บรรทัดสุดท้าย.. จะไปนอนแล้วเหรอ ชาร์จพลังเหรอ(ก่อนไปวี้ดบึ้มตอนตีหนึ่งใช่ไหม?) ตอนที่ดิฉันกำลังแหกตูดนั่งไร้สาระอยู่ตอนนี้โฮโซมิคงกระดึ๊บอยู่ในที่นอน หลับปุ๋ย แค่คิดก็วี้ดวิ้วในหัวใจค่ะ

ทาคาดะซังน่ารักที่สุดในโลกเยยง่า


ปล. แปลผิดก็ช่างมันเหอะ สุดความสามารถจริงๆ กับ livedoorซัง