อาทิตย์นี้ไม่ได้เรียนเลยซักวันนะเนี่ย

จันทร์-อังคาร ซ้อมกับทำฉากทั้งวัน ส่วนพุธก็ต้องไปไบเทค แล้วพฤหัสก็มีงานประกวดดนตรี ส่วนวันศุกร์ พรุ่งนี้.. มีงานวิทย์ ซึ่งก็ต้องแสดงอีกรอบ

แต่ก็เป็นรอบสุดท้ายแล้ว!


ทั้งที่เป็นที่โรงเรียน แต่กลับรู้สึกว่า "กดดัน" กว่าตอนแสดงที่ไบเทคอีกนะ อย่างนึงก็คงเพราะชุดของอีสามสาวพลังตด

โดนแน่ๆ แน่ๆ อย่างไม่ต้องทำนายล่วงหน้าเลยอะ.... หึหึหึ


ก็ไม่รู้จะแก้ไขยังไงเหมือนกันล่ะว่ะ





หลังจากที่ผ่านพ้นงานนี้ เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเนี่ยเป็นประเภทเดียวกับทากาฮาชิ.... ก็คือไฮเปอร์ แล้วก็บ้าพลัง รู้สึกเหมือนตัวเองมีพลังงานเหลือเฟืออย่างไม่น่าเชื่อ!

เพราะว่าไม่รู้สึกถึงคำว่า "เหนื่อย" เลย.. ตลอดเวลาที่ทำงานี้ ที่ต้องนอนดึก(หรือก็คือไม่ได้นอน) ปวดหัวกบาล รวมทั้งสุขภาพจิตย่ำแย่กับพวกบางตัวในห้อง ทุกคนคงเหนเราบ่นบ่อยๆ(มั้ย?) แต่ว่ามันไม่ใช่ความรู้สึกว่า -เหนื่อย- น่ะ อืออออ.... แต่ว่าก็บ่น ฮ่าๆๆๆ



ต่อไปที่จะพูดถึง... ไดอารี่ของตาเปิ้ล



2006/08/08 :

โอ๊ทส์!! ได้ไปร่วมในงาน Rock In Japan FES.2006 มาครับ ทุกๆคนที่ได้ใช้เวลาอันมีค่ากับพวกเรา 1 ชม. ในเฟสติวัลนั้น ขอขอบคุณจริงๆนะครับ!

มีเรื่องที่ผมต้องขออภัยด้วยครับ ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายตรงที่นั่งคนดูตอนไลฟ์ของ 10-FEET แล้วก็นึกถึงเรื่องยากิโทริที่ได้กินตอนเล่นไลฟ์นั้น ผมทิ้งถ้วยกระดาษเปล่าเอาไว้แทนที่จะไปทิ้งในถังขยะ ต้องขอโทษด้วยครับ

ช่วงนี้สิ่งที่กำลังรอคอยก็คือช่วงเวลาอาหารเช้าครับ เวลาหกโมงเช้าตอนนี้ก็กลับมารู้สึกง่วงแล้ว รวมทั้งกระเพาะก็เล็กลงแล้วด้วยแหละ มาอยู่ในปริมาณที่เพียงพอแล้ว ตอนนี้กำลังกลับจากร้านราเม็งครับ พระจันทร์สวยมากเลยครับ จะอธิบายให้ฟังนะ พระจันทร์ที่ล่องลอยในความว่างเปล่านี้น่ะดูเหมือนเครื่องบินที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นดาวเทียม ลอยเด่นอย่างชัดเจนมากๆเลย แต่ความว่างเปล่าที่เราไม่ได้สังเกตกันนั้นก็คือ จักรวาล ที่เป็นเหมือนร่มกำบังทุกๆสิ่ง แล้วมันก็เป็นสิ่งสำคัญมากๆ จริงๆเลยนะ ถ้าไม่เปิดดวงตาดูอย่างแท้จริง เราก็จะมองไม่เห็นสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริง




เวลาที่อัพไดอารี่ของวันนี้ก็คือ ตีหนึ่งสองนาที นะจ๊ะ.. ทำเวลาน้ำเมาได้โอเคค่ะเปิ้ล ตีหนึ่งนี่แหละกะลังดี เบียร์เย็นๆจะได้นอนสบาย

แต่แอบรุ้สึกว่า...วันนี้มันเมาตอนอัพอีกแล้ว...เพราะอะไรน่ะเรอะ?






"คืนนี้พระจันทร์สวยมากเลยครับ" ไงล่ะ


อยากจะบอกว่า นั่งงตั้งนานนะกับเรือ่งพระจันทร์, เครื่องบิน, ดาวเทียม อะไรเนี่ย กว่าจะเก๊ทได้..! โฮซี่เอ๊ย ชั้นน่ะใช้โปรแกรมทรานสเลทกับแกนะเฟ่ยย ไม่ใช่ โนวเลดจ์ จะได้เข้าใจภาษาอันหะรูหะราของแกอ่า

แต่ว่าชอบประโยคสุดท้ายซะจริงๆ.. ถ้าไม่เปิดดวงตาดูอย่างแท้จริง เราก็จะมองไม่เห็นสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริง




เราว่าคนบางคน.. ภายนอกกับภายในมันไม่ได้เหมือนกันทั้งหมดหรอกนะ บางอย่างเท่านั้นที่จะออกมาจากใจที่แท้จริง แล้วบางอย่างพวกนั้นก็เป็นแค่บางเวลาเท่านั้นด้วย...

อืมม กำลังจะพูดถึงอะไรกันแน่เนี่ยฉัน?



เพลงอกหักน่ะเลิกแต่งได้แล้วนะ