上記の広告は１ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

หายไปเลย....

มาสองบรรทัด นานและ ว่าแต่งเพลงเสร็จแล้ว วิ่งมาโอ้เย้ให้เห็นแล้วก็หายไปอีกและ สต๊าฟด้วย ตายห่ะกันทั้งบริษัทแล้วมั้ง

วันนี้ก็เลยต้องวิ่งไปหาท่านริเวอร์... ฮึฮึฮึ เด่วก็ไปหาคนแก่(จริงๆ) ซะเลยนี่ไอ้เปิ้ล




ด้วยความคิดถึง.. มีบทสัมภาษณ์จาก JUNGLE LIFE มาฝากกัน ความจริงยาวเหยียด แต่ว่าแปลมาลงแค่ส่วนชีช้ำกะหล่ำปลี ฮ่าๆๆ

- ก่อนหน้าวัน Dead Line น่ะเป็นยังไงเหรอ? (หัวเราะ)

72 ชม. ต่อ อาหาร 2 มื้อครับ(หัวเราะ) เนื้อเพลงนั้นถูกเขียนในห้องขนาด 3 เสื่อ ของสตูดิโอ พอรู้ตัวอีกทีก็หงายผึ่งอยู่บนพื้นซะงั้นเลยครับ ได้หลับก็ตอนนั้นน่ะแหละ(หัวเราะ)




- ฮ่าฮ่าฮ่า (หัวเราะ)

รวมทั้งไม่มีแรงกลับบ้าน, ทั้งเดินไปคอนวิเนี่ยนเพื่อซื้อข้าวหรือแค่ไปนอนโซฟาที่ห้องอื่นก็ยังทำไม่ได้เลย นอนหลับปุ๋ยอยู่บนโต๊ะทำงานนั่นแหละครับ(หัวเราะ)




- (หัวเราะ) แล้วจะแต่งเนื้อเพลงออกมาได้อย่างดีในที่แบบนั้นเหรอ?

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ อย่าง Salamander เนี่ย ใช้เวลาถึง 2 สัปดาห์ในการแต่งคำสุดท้ายของสี่บรรทัดแรก แม้ว่านั่นจะเป็นการเขียนด้วยความรู้สึกที่วูบผ่านเข้ามาเพียงนิดเดียว ทำให้รู้สึกหงุดหงิดที่ความรู้สึกทั้งหมดไม่สามารถออกมาได้ในคราวเดียว แล้วก็ถึงแม้ว่าจะเป็นการโอ้อวดอย่างไม่จำเป็นเท่าไหร่ เพลงที่ทำออกมาก็เป็นงานที่เอาจริงเอาจังซึ่งถูกขุดให้ออกมาเป็นรูปเป็นร่างด้วยความเป็นออริจินัลที่มี